Interview

De zeven boeken van Veerle Dobbelaere

27 juni 2016, door

 

Dobbelaere portret 3

Veerle Dobbelaere acteert, blogt, coacht ondernemers en beheert samen met Karen van Winkel de collectie Clodette voor Serax. Daarnaast vond ze tijd om een boek te schrijven, Te gast bij Florina. Veerle: “ik ben erg bezig met vormgeving, gasten ontvangen en de inrichting van mijn huis. Hier wilde ik iets mee doen. Ik frutsel graag, loop kringloopwinkels af en heb oog voor detail.” Haar boek bundelt leuke hebbedingen, lekker eten, liefde voor taal, grote en kleine knutselprojecten en haar eigen gezin. Kortom, de dingen waar Veerle gelukkig van wordt. Of Florina, want, “Als titel opteerde ik voor mijn tweede naam”.

Dobbelaere Florina

Ze heeft de laatste jaren minder tijd om te lezen, maar vertrekt steevast op vakantie met een stapel boeken. Haar leesritueel? De dag afsluiten met een boek in bed. Wat er de laatste jaren zoal op haar nachtkastje mocht liggen?

Dobbelaere portret

  1. De idioot, Fjodor Dostojewski.

Dostojewski was eerste grote Rus die ik las. Na één vierde van het boek ben ik opnieuw begonnen. Ik hield niet meer bij wie wie was en heb lijstjes en schema’s gemaakt om te kunnen volgen. Vorst Mysjkin, het hoofdpersonage, was een ontdekking. Hij is een fantastisch figuur dat als een alien naar de wereld rondom hem kijkt. Hij beschikt over een stukje naïviteit waarin ik mijzelf herken. Dit boek heeft me leren volhouden om te lezen. Daarna schakelde ik over op Tolstoj en Tsjechov in het kader van mijn werk als actrice.

  1. De wetten, Connie Palmen.

Ik las De wetten begin jaren ‘9O op studio, toen het net uit was. Ik was er helemaal ondersteboven van en had het gevoel dat Palmen het voor mij geschreven had. Ik heb alles van haar gelezen. Haar schijfstijl is hard en hoopvol tegelijkertijd. Ik heb gehuild en gebruld van het lachen. Ze legt een soort van filosofische puzzel met haar vrouwelijk hoofdpersonage en de verschillende archetypes mannen die zij ontmoet.

  1. Agnes, Peter van Straaten.

Peter van Straaten is begonnen als tekenaar en columnist. Ondertussen heeft hij een hele reeks Agnes-boeken uit. Ze is een beetje een Ma Flodder, maar dan net niet marginaal genoeg: ze is grappig, intelligent en herkenbaar. Ze valt voor verkeerde mannen, trouwt, scheidt en voedt haar zoon alleen op. De kleine alledaagse dingen zijn enorm geestig beschreven, ik ben onder de indruk van de scherpe blik van de auteur. Hij kan illustraties omvormen tot taal.

  1. Het parfum, Patrick Süskind.

Het parfum is en blijft prachtig. Laagdrempelig ook, het is mooi hoe hij een verhaal kan vertellen over leven, dood en alles wat ertussen zit aan de hand van één orgaan. Wat mij betreft meteen ook het minst sexy orgaan omwille van het slijm, snot en alle andere extracties. Süskind beschrijft zonder saai te worden. Hij neemt je mee met het hoofdpersonage door de straten van Italië. Meeslepend en toegankelijk.

parfum

  1. Zwart haar, blauwe ogen, Marguerite Duras.

Ik hou van Duras, vooral omdat ze probeerde vorm te geven aan het theater. Haar sterkte is wat er niet gezegd wordt. In het boek zien een man en een vrouw elkaar op een receptie vanuit de overkant van de zaal. Ze begrijpen zelf niet wat er met hen gebeurd, maar het is onweerstaanbaar. Ze eindigen in een huis aan zee, met meubels onder een wit laken. Ze zeggen weinig en denken dat ze van elkaar houden. Dat blijkt achteraf niet zo te zijn. Duras vraagt zich af wat liefde is en hoe dicht je tot elkaar kan komen. Geen gemakkelijk boek, maar wel interessant.

  1. Het grote baggerboek, Ilja Leonard Pfeijffer.

Ik kende Pfeijffer niet, maar mocht samen met Marcel Vantilt zijn boekvoorstelling bijwonen voor nacht van de musea in Nederland. Hij bleek een imposant figuur, droog en belezen. Ik besloot hem te lezen. Een schitterend en ruw boek, hard maar ook vol van liefde. Een man zorgt op onbehouwen manier voor een kleine jongen die hij ontmoet. Hij ageert vanuit zijn hart en doet het goede. Palmen schrijft beschaafd, Pfeijffer lapt dat aan zijn laars. Hij experimenteert met taal en schuwt geen dialect.

boek layout.indd

  1. Kwartier voor aanvang, Veerle Eyckermans.

Veerle volgde jarenlang een troep acteurs om te kijken hoe ze zich voorbereiden voor ze op de planken verschijnen. Het levert een boek op vol intieme beelden. Het is een moment waarin alles mogelijk is: het kan een prachtige voorstelling worden waarin je één wordt met het publiek. Alles ligt open. Er is concentratie, focus, vrijheid en de wil om je over te geven aan het publiek.

Dit interview verscheen eerder al in Elle België.

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply