Interview

Lore Mutsaers kort

19 juli 2019, door

We trapten de zomervakantie af met een exclusieve voorpublicatie van Vlaanderen’s volgende literaire toptalent: Lore Mutsaers. Dwaal Zacht is het verhaal over geneeskundestudent Lucas wiens zus verdwijnt en de terminaal zieke fotograaf Maurice. Een boek over verdriet, verbondenheid en de fijne lijnen tussen leven en dood. Thisishowweread had het geluk Lore enkele vragen te mogen stellen.

Dwaal zacht is je debuut. Is dat vooral spannend, doodeng of surreëel?

Ik heb de afgelopen maanden heel veel door elkaar gevoeld. Eerst was er angst. Dan werd het spannend. Nu is het surreëel.

Hoe concreter het allemaal werd, hoe meer ik verlangde naar de vrijheid van gewoon een manuscript. De angst dat het niet goed genoeg zou zijn, is sterk aanwezig geweest. Dat is normaal, denk ik. Zulke angstige gevoelens en onzekerheid komen niet alleen kijken bij debuteren. Ik denk dat creatievelingen die op het punt staan om nieuw werk te delen zich altijd klein voelen.  Als je op het punt staat om te springen, komt daar altijd angst bij kijken. De vraag is hoe je relativeert en de angst probeert te overwinnen. Identiteitscrisissen zijn mij niet vreemd, ze horen bij mij. Ik heb wel wat ervaring op dat vlak.

Naast angst was er nog die verschrikkelijke leegte de laatste weken. Een jaar en acht maanden werkte ik intensief aan dit verhaal. Dat valt ineens weg. Alle gevoelens en gedachten die je al die tijd opzij hebt geschoven, komen dan naar boven. Ik heb veel over mezelf geleerd. Ik vroeg me  af wat ik in godsnaam moest doen met al die vrije uren. Iedereen zei me: “Ontspan. Doe even niks!”

Schrijven is een verslaving waarvan je moet afkicken. En ik wilde echt afkicken, het was goed geweest, maar toch. Ondertussen denk ik erover om een cursus elektriciteit te gaan volgen, fietsen te repareren, potten te bakken. Een tijdje iets met mijn handen doen in plaats van met mijn hoofd. Maar eerst: niksen dus.

Hoe ontstond het idee voor het verhaal?

In 2017 stierf iemand die te jong was. Dat heeft me aan het denken gezet. Het contrast tussen verbondenheid en vervreemding, leven en dood zijn belangrijke thema’s geworden in mijn leven.  Sommige zaadjes voor thema’s en personages zijn lang geleden geplant en hadden tijd nodig. 2017 was het moment waarop ze begonnen te groeien. De plot en de personages kwamen daar vrij snel uit voort.

Ik ken een aantal geneeskundestudenten en dokters. Ik bewonderde hen altijd al omwille van hun kennis over het menselijk lichaam. Het samenspel van elke spier en zenuw begon ook mij te fascineren. Toen mijn nicht me 3 jaren geleden vertelde dat ze in een lijk had gesneden, zei ik: “Hier moet ik ooit een verhaal over schrijven.” Eén van mijn hoofdpersonages is een geneeskundestudent geworden. Een ander is fotograaf, omdat ik dan een excuus had om me  in de fotografie te verdiepen.

Schrijven is een excuus om mensen te ontmoeten, op plekken te komen waar ik anders niet zou komen en andere levens te ervaren.

Ik kies mijn thema’s en personages daarom wel zorgvuldig. Ik moet er iets van bijleren, over anderen en over mezelf.

 

Durf even te dromen, waar sta je over 25 jaar? De Libris Literatuurprijs, de ene bestseller na de andere, een schrijfhut in het zuiden van Frankrijk?

O, doe mij maar een schrijfhut. Maar dan liefst in het zuiden van Spanje. Ik droom er van om  een residentie te kunnen openen voor jonge makers. Een plek waar zij zich kunnen afzonderen en werken aan hun droom. Zo’n plek heb ik als beginnend schrijver echt gemist. Ik heb afzondering nodig om te kunnen schrijven, maar het is een dure grap om telkens een eenpersoonskamer te huren.

Daarnaast zou het fijn zijn om ’s avonds samen te tafelen en elkaar te inspireren over disciplines heen.  In de zomer mag één van mijn vrienden er een B&B openen en geld binnenrijven. In het laagseizoen investeren we dat geld in jonge mensen die er goedkoop kunnen verblijven om te werken. Dat zou ik een boeiende cirkel vinden. En wie weet schrijf ik daar zelf op tijd en stond ook nog eens iets.

 

Afspraak in de boekhandel voor Dwaal Zacht van Lore Mutsaers. En afspraak over 25 jaar in haar schrijversparadijs in Spanje.

 

Dwaal zacht, Lore Mutsaers, Lannoo

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply