Echt (n)iets voor, This Is How We Read

Vijf klassiekers waarvan ik het einde niet haalde

14 april 2017, door

Wat hebben de vijf klassiekers op bovenstaande foto met elkaar gemeen? Juist ja, een lullig papiertje dat aangeeft hoe ver ik ben geraakt. Een reconstructie van vijf gefaalde lezingen.

A moveable feast van Ernest Hemingway

Uiterlijke kenmerken? Gestrand op p. 76, ergens in 2016… aan de beduimelde staat van de pocket te zien, belandde het afgelopen jaar in meer dan één reiskoffer.

Waarom beginnen lezen? Na de aanslagen in Parijs leek iedereen deze ode aan de lichtstad te willen lezen. Ik zag onmiddellijk een rol weggelegd voor dit boek in een tweede editie van Parijs in boeken.

Waarom gestopt? Het gebrek aan plot. Hemingway doolt, drinkt en schrijft zo maar wat doorheen Parijs.

My name is red van Orhan Pamuk

Uiterlijke kenmerken? Gestrand op p. 66, gekocht in 2006. Het Brico kasticketje tussen de pagina’s verraadt een verhuis en de aanschaf van extra boekenplanken waar het boek snel stof zou vergaren.

Waarom beginnen lezen? Pamuk won in 2006 de Nobelprijs voor literatuur. Als nog niet zo lang afgestudeerde Germanist zag ik het als mijn plicht om ‘mee’ te zijn.

Waarom gestopt? Ik knapte af op de dierenpersonages. Nooit een fan geweest van sprekende dieren.

Wuthering heights van Emily Brontë 

Uiterlijke kenmerken? Eveneens gestrand op p. 66 (ik ontwar plots een rode draad). Een boarding kaart voor een vlucht naar Girona uit 2003 doet vrezen dat dit boek heeft teleurgesteld als vakantielectuur.

Waarom beginnen lezen? Kate Bush is de enige schuldige in deze zaak. Ik wilde die Heathcliff waar ze zo naar smachtte wel eens beter leren kennen.

Waarom gestopt? Omdat 19de-eeuwse romantiek soms ook gewoon heel saai kan zijn. En is Heathcliff niet gewoon een jerk? 

Anna Karenina van Tolstoj

Uiterlijke kenmerken? Gestrand op p. 539. Uitgave uit 1995. Geen verdere aanwijzingen.

Waarom beginnen lezen? Als tiener was er een periode dat ik correspondente vanuit Moskou wilde worden. Een hang naar tragiek en ondoorgrondelijkheid zaten daar zeker voor iets tussen. Anna Karenina was mijn eerste object van research.

Waarom gestopt? Ik vrees dat de lengte van het boek in combinatie met die trage 19de-eeuwse liefdesrelaties me hebben genekt. Dat het zo’n pocketeditie met kleine lettertjes was, heeft niet geholpen.

De correcties van Jonathan Franzen

Uiterlijke kenmerken? Gestrand op p. 318. De parkeerboete uit de kerstdagen van 2010 tussen de pagina’s is hopelijk wel vereffend en doet vermoeden dat ik voor Kerstmis 2010 een boekenbon heb gekregen.

Waarom beginnen lezen? Franzen was destijds een Amerikaanse hype waar je niet omheen kon.

Waarom gestopt? I was just not that much into him. Ik heb het geprobeerd maar er was geen klik.

 

Heb jij één van deze vijf boeken gelezen? Heb ik me schromelijk vergist en wordt Wuthering Heights net razend romantisch op p. 67 of zit er in A moveable feest een ingenieus subplot verscholen? Laat het me weten, misschien, heel misschien probeer ik het dan nog wel eens!

 

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply Caro 14 april 2017 at 11:03

    Wuthering Heights was verplichte lectuur toen ik Germaanse studeerde. Dat kon ik toen wel smaken, maar het zou me nu niet meer boeien, denk ik. De correcties heb ik onlangs in de Kringwinkel gekocht, maar het ligt nog ongeopend op mijn nachtkastje.

  • Reply Clio 14 april 2017 at 11:28

    In Wuthering Heights ben ik maar 1 hoofdstuk ver geraakt dus ik snap het zeker 🙂
    Anna Karenina heb ik uitgelezen en zie ik nog steeds als een van de beste boeken dat ik gelezen heb, maar ja het gaat traag, heel traag. Oorlog en vrede staat dan ook nu op mijn to read lisjt hoewel ik moet toegeven dat ik mijn moed nog bijeen moet rapen om te kunnen beginnen aan deze klepper van meer dan 1000 blz.

  • Reply gil 15 april 2017 at 10:36

    Veel werk rekenen we bij de klassiekers, maar misschien moeten we sommige van die boeken eens herbekijken. Het zal zoals sommige liedjes zijn, je hoort er jaren niets meer van en dan duken ze weer op als een vergeten klassieker. Jonathan Franzen heb ik graag gelezen om zijn scherpe observaties. Maar Yates vind ik toch nog een stuk beter, ook al omdat er meer plot in zit. Aan de andere ben k gewoon niet begonnen. Je kunt niet alles lezen.

  • Reply Literasa 15 april 2017 at 11:24

    Wuthering Heights heb ik vroeger wel (in het Nederlands) gelezen. Had toen zelf een stamboom gemaakt om er aan uit te kunnen. Eerlijk gezegd zijn de verfilmingen beter.

    Onlangs heb ik 100 pagina’s van ‘Zuiverheid’ gelezen van Franzen, maar ik ben ook gesxtopt omdat het te slaapverwekkend was…

  • Katrien
    Reply Katrien 16 april 2017 at 10:21

    De meningen zijn duidelijk zo verdeeld, dat ik deze vijf boeken voorlopig aan de kant gaan houden. Misschien breng ik binnenkort wel eens een postje over de klassiekers waarvan ik het einde vlot heb gehaald!

  • Reply Loesje Heuvel 18 april 2017 at 15:09

    A moveable feast is geen klassieke roman (met dito plot) maar een memoir. Als je leest voor (o.m.) de plot, valt er weinig aan te beleven. Hemingway heeft het eindeloos herschreven én de geschiedenis hier en daar naar zijn hand gezet. Romantische leugens uit een voorgoed verloren tijd dus.
    Op pagina 66 (van W.H.) concluderen dat 19e-eeuwse romantiek nog al saai kan zijn, is misschien wat voorbarig. Zeker in het geval van dit weerbarstige, vreemde en atypische boek. Van Anna Karenina is net een nieuwe vertaling verschenen die leest als een trein (-: en ik ben het helemaal met Gil eens: Franzen is best aardig, Yates is geniaal.

  • Leave a Reply